CHOROBA REUMATYCZNA I ŚWIERZB

Liczba dzieci chorych na chorobę reumatyczną zmalała wielkokrotnie w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Istnieje kilka teorii tłumaczących powstawa­nie tej choroby. Najbardziej uznaną i miarodajną teorią jest tzw. teoria "paciorkowców, według której choroba reumatyczna powstaje jako skutek przebycia takich chorób, jak angina, liszajec zakaźny skóry, płonica, a więc schorzeń wywołanych przez bakterie zwane paciorkowcami. Pierwsze objawy choroby reumatycznej zauważa się w kilka tygodni po przebyciu zakażenia paciorkowcowego. Cechą charakterystyczną tej choroby jest zapalenie stawów (postać stawowa), serca i naczyń krwionośnych (postać sercowa), a także układu nerwowego (postać nerwowa). Najcięższa jest zawsze postać sercowonaczyniowa, która może spowodować trwałe i nieodwracalne zmiany w sercu (nabyte wady serca). Każda z postaci choroby reumatycznej poprze­dzona jest anginą, zapaleniem dróg oddechowych, zatok obocznych nosa lub innym zakażeniem. Wielką, ujemną rolę odgrywają tu próchniczo zmienione zęby. Do głównych objawów ostrego rzutu choroby reumatycznej należą: gorącz­ka, bóle stawów, ogólne osłabienie i złe samopoczucie dziecka. Czasem na skórze kończyn można zauważyć różnokształtne wykwity. Jeżeli dziecko skarży się na bóle kończyn, należy niezwłocznie wyjaśnić przyczynę tych dolegliwości u lekarza (dziecko rośnie bez bólu). W leczeniu choroby reumatycznej ogromne znaczenie ma jak najwcześniej­sze rozpoczęcie prawidłowego leczenia. Chorobę tę zawsze powinno się leczyć szpitalnie (kilka tygodni), a potem przez wiele miesięcy ambulatoryjnie i w sanatorium. W każdym wojewódzkim mieście naszego kraju powinna istnieć poradnia reumatologiczna, która konsultuje dzieci chore na chorobę reumatyczną, kierowane przez poradnie rejonowe. Zapobieganie gorączce reumatycznej polega na ochronie dziecka przed chorobami infekcyjnymi wywołanymi przez paciorkowce, jak anginy, zapale­nia oskrzeli, próchnica zębów, dokładnym i energicznym leczeniu każdej infekcji, przestrzeganiu wszystkich zasad higieny, a także właściwym odży­wianiu oraz na ochronie przed wilgocią i nadmiernym oziębieniem ciała.ŚWIERZB jest to typowa choroba brudnych rąk. Do zakażenia dochodzi przez bezpośredni kontakt z chorym, albo poprzez różnego rodzaju przedmioty codziennego użytku (wspólna z chorym pościel, ręcznik). Świerzb wywołuje pasożyt zwierzęcy zwany świerzbowcem. Drąży on w skórze, podobnie jak kret w ziemi, długie i wielokształtne tunele. Głównym objawem świerzbu jest swędzenie całego ciała, szczególnie nocą. Pasożyt samica w wydrążonych tunelach składa jajka. Następnie na skórze pojawiają się (szczególnie na rękach i zgięciach skóry) wykwity, które na skutek drapania ulegają zakażeniu bakteriami. Dla potwierdzenia rozpoznania chore miejsca na skórze smaruje się atramentem. Następnie myjemy skórę wodą. U chorego dziecka po umyciu zostaną wyraźne ślady atramentu w tunelach wydrążonych przez świerzbowca. Leczenie świerzbu polega na smarowaniu całego ciała tzw. maścią Wilkinsona, Novoscabiną lub Krotamitonem przez trzy dni. W czasie kuracji nie należy zmieniać bielizny i pościeli dziecka, dopiero po kuracji.WSZAWICA mimo niewątpliwej poprawy stanu sanitarnego w naszym kraju, a także większej dbałości społeczeństwa o higienę osobistą, nadal jeszcze tu i ówdzie spotyka się wszawicę w większych zbiorowiskach dzieci, takich jak przed­szkola czy szkoły. Po prostu dzieci zakażają się od tych, które są zaniedbane pod względem higienicznym. U ludzi spotyka się najczęściej wszy głowowe, odzieżowe lub łonowe. U dzieci przeważa wszawica głowowa. Najniebezpieczniejsza jest wesz odzie­żowa przenosząca zarazki duru plamistego. Wesz składa jajka zwane gnidami, które przyczepiają się do nasad włosów i trudno je stamtąd usunąć. Najlepszym lekarstwem jest częste i dokładne mycie głowy, a następnie zlewanie jej octem sabadylowym lub płynem Delacet. Po zmoczeniu głowy jednym z tych środków trzeba na kilka godzin owinąć głowę ręcznikiem, a potem umyć i dokładnie wyczesać gęstym grzebieniem. Zabiegi te wykonu­jemy tak długo, dopóki nie zlikwidujemy wszy i gnid. W czasie „kuracji" powinno dziecko pozostać przez trzy dni w domu i nie uczęszczać do przedszkola czy szkoły. Wykrycie wszawicy u dziecka nie może być powodem publicznego napiętnowania i wyśmiewania. chirurgia stomatologiczna warszawa | Herbalife | MyoFusion | zdrowie | poradnia dietetyczna warszawa | blizny | pożyczki | Pistolety lakiernicze | badanie nasienia