Pomoc utalentowanym dzieciom

Wielu rodziców sądzi, że dziecko jest geniuszem, podczas gdy w rzeczy­wistości jest ono po prostu przeciętne. Z drugiej jednak strony, często nau­czyciele, tak jak rodzice, nie rozpoznają niezwykłych talentów, jakie drzemią w dziecku. Psychologowie są skłonni twierdzić, że nie można odkryć wysokiej inte­ligencji dziecka już na etapie niemowlęcia. Jeśli chodzi o wyższą inteligencję nie ma właściwie bezpośrednich dowodów na taką możliwość, istnieją one natomiast w odniesieniu do stanu przeciwnego — opóźnienia umysłowego. Niektórzy twierdzą z kolei, że istnieją dobre wskaźniki wysokiej inteligencji, a trudność polega na niemożności określenia ich. Widząc, że dzieci umysłowo opóźnione (np. z chorobą Downa) wykazują opóźnienie w prawie wszystkich kierunkach rozwoju (w odpowiedzi na uśmiech matki czy w gaworzeniu), można domyślać się, że dzieci bardzo bystre mogą przekraczać takie „kamienie milowe" wcześniej od innych. Moglibyśmy pewnie uważać, że dziecko, które wcześnie zaczyna uśmiechać się do matki, a wkrótce potem zacznie „pogruchiwać", mogłoby być niezwykle bystrym dzieckiem. Inne cechy, które dają się zaobserwować, a które mogłyby na to wska­zywać, to: niezwykłe zainteresowanie otoczeniem, czujność, stopień wodzenia wzrokiem za poruszającą się matką. Trudną do oceny (nawet przy użyciu najbardziej skomplikowanej aparatury elektronicznej) cechą jest charakter wokalizacji (występującej od 6 miesiąca), poprzedzającej rozwój mowy. Nie­wątpliwie inteligencja dziecka, które zaczyna wcześnie mówić, jest wysoka, choć z drugiej strony wiele dzieci z bardzo wysoką inteligencją nauczyło się mówić późno — zdarzyło się tak z Albertem Einsteinem czy Alessandro Voltą. Wczesny rozwój mowy, z umiejętnością formułowania zdań i później­szą dojrzałością oraz zakresem słów oraz ekspresją, są niewątpliwie dobrymi wskaźnikami wyższej inteligencji. Naprawdę bystre dziecko może dobrze mówić zdaniami na długo przed ukończeniem 2124 miesięcy, kiedy to zwykle umie­jętność ta pojawia się. Wcześnie rozwinięta umiejętność czytania, na długo przed pójściem do szkoły, jest także wskaźnikiem wyższej inteligencji. Dla zidentyfikowania wysokiej inteligencji wczesne siadanie i chodzenie nie mają specjalnego znaczenia. Ważniejsze są: ruchliwość, determinacja, zdol­ność koncentracji, szybkie myślenie i reagowanie, a w późniejszych stadiach roz­woju — stopień koncentracji, dobra pamięć, zdolność rozumowania i wnikliwej obserwacji. Dzieci utalentowane mogą stosunkowo wcześnie objawiać swe niezwykłe zdolności w różnorakich umiejętnościach — manipulacji rękami, myślenia, per­cepcji muzyki, posługiwaniu się wyobraźnią, fantastycznym myśleniu, cieka­wości, percepcji różnic i analogii, klasyfikowaniu i gromadzeniu obserwacji. Mogą być szczególnie uzdolnione w kierunku muzyki, teatru, plastyki, li­teratury, dyskusji, satyry, finansów, artymetyki. przywództwa, sportu i wielu innych. Talent nie tylko jest kwestią inteligencji, ale także chyba nawet znacznie bardziej, osobowości i zdolności twórczych. Rodzice mają tendencję do zawyżania inteligencji swoich dzieci. Jest to zupełnie normalne i naturalne, ponieważ stale są pod wrażeniem zdolności pojmowania dziecka, rosnącej szybko od etapu niemowlęcia do etapu np. dwulatka. Jeżeli jednak rodzice starają się przekonać sami siebie co do dużej inteligencji swego dziecka, a w rzeczywistości nie jest ona tak wysoka, mogą dziecku zrobić ogromną krzywdę. Oczekują wtedy od niego zbyt wiele, pró­bują je popychać, by uczyło się rzeczy, do opanowania których nie jest absolutnie przygotowane. Są potem bardzo rozczarowani niespełnieniem ocze­kiwań. Wszystko to działa szkodliwie na dziecko, może doprowadzić do braku poczucia bezpieczeństwa, napadów złości oraz rozmaitych problemów zachowania dziecka, omówionych w innych rozdziałach. Szczerze radzimy nie podejmować prób przewidywania inteligencji dziecka, zwłaszcza w okresie niemowlęcym. Jest znacznie lepiej, zarówno dla niego, jak i dla rodziców, zaakceptować je takim, jakie jest naprawdę. Należy raczej skupić wysiłki na mądrym i świadomym wychowaniu dziecka, a na­stępnie obserwować, jakie to przynosi efekty. Każda błędna ocena jego moż­liwości intelektualnych — zarówno zawyżona, jak i zaniżona, może przynieść dziecku poważną szkodę. Należy tego zdecydowanie zaniechać. Znacznie rozsądniejszym postępowaniem jest poznanie i stymulowanie szczególnych za­interesowań i uzdolnień dziecka. Trzeba je także ochronić przed nudą, le­nistwem. Ten typ działania wymaga dużej roztropności — stymulowanie za­interesowań nie może odbywać się zbyt pośpiesznie, nie można również pozbawiać dziecka czasu na zabawę oraz jego własne dążenia. Gdy zacznie uczęszczać do szkoły, żądanie dla niego specjalnych przywilejów nie jest roztropne. Można na marginesie dodać, że literatura na temat dzieci utalentowanych jest bardzo bogata. Wiele inteligentnych dzieci umie czytać przed pójściem do szkoły. Jest to cenna umiejętność, ponieważ otwiera przed dzieckiem zupełnie nowy świat i dostarcza mu nieograniczonych przyjemności. Przed osiągnięciem tej umiejętności przydatne są takie zabawki, jak: domina obrazkowe, różnych kształtów i rozmiarów, oraz układanki. Muscle UP Protein | Torebki damskie | zdrowie | sklep spożywczy | szafki lekarskie | nieruchomości Tczew