Szczepienia:błonica, krztusiec, tężec

Każde dziecko powinno być szczepione przeciw błonicy, tężcowi i chorobie HeinegoMedina. Błonica dzięki szczepieniom jest obecnie w Wielkiej Bry­tanii niezwykle rzadka. Jeżeli dziecko, które doznało urazu, nie było szczepione przeciwko tężcowi, otrzymuje ono antytoksynę przeciwtężcową, która da mu okresową odporność. Powinno przejść potem pełny cykl szczepień przeciw tężcowi, aby zapobiec ewentualnemu późniejszemu zakażeniu. Jeżeli dziecko otrzymało tzw. pełne szczepienie podstawowe, to otrzymuje ono jeszcze tzw. szczepienie przypominające przed pójściem do szkoły, zawie­rające szczepionkę przeciw błonicy, krztuścowi i tężcowi. Jeżeli jednak w okresie krótszym niż 34 lata uległo urazowi, nie ma potrzeby szcze­pienia przypominającego. Zbyt częste podawanie szczepionki przeciwtężcowej niesie ze sobą ryzyko reakcji uczuleniowej. Doustna szczepionka przeciw chorobie HeinegoMedina jest podawana równo­cześnie z przypominającym zaszczepieniem DiTePer przed rozpoczęciem szkoły. Rozgłos, jaki spowodowały środki masowego przekazu w Anglii, dotyczący możliwości uszkodzenia mózgu po szczepieniu przeciw krztuścowi, spowodował 100 000 zachorowań na krztusiec, którym można było przecież zapobiec (4000 dzieci miało drgawki). W latach 19741975 z powodu krztuśca zmarło w Anglii i Walii 170 dzieci, na 13 500 przyjętych z tego powodu do szpitalk W latach 19771979 liczba przyjęć wynosiła 5000, a zgonów do 28. Liczby te są tragiczne w swej wymowie, biorąc pod uwagę, że szczepionka jest skuteczna w 9095%, a u dzieci, które zachorowały, mimo pełnego szczepienia, przebieg choroby jest bardzo łagodny. Można było tym zgonom zapobiec. Podkreślamy konieczność pełnego szczepienia, gdyż dziecko nabiera odporności przeciw krztuścowi dopiero po trzech szczepieniach. Szczepienia przeciw krztuścowi nie należy rozpoczynać po 35 roku życia. Jeżeli z jakichkolwiek względów istniejąca przerwa między szczepieniami była większa niż zalecona, nie ma potrzeby powtarzać całego cyklu od początku. Na przykład, jeżeli pierwsze szczepienie odbyło się w trzecim miesiącu, a drugie w 10 zamiast w 5, a kolejne szczepienie było podane w 16 miesiącu, nic złego się nie stało. Pamiętać tylko należy, że do 16 miesiąca dziecko nie jest uodpornione. Matka może zrezygnować ze szczepienia przeciw krztuściowiDziecko będzie wtedy otrzymywać jedynie szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i chorobie HeinegoMedina. Jeżeli zdarzyłoby się, że następnie matka pragnie cofnąć swą decyzję, uznając ją za błędną, szczepienia przeciwko krztuścowi należy stosować pojedynczo, trzy razy w miesięcznych odstępach, przy czym jedno ze wstrzyknięć może być połączone z DiTe. Istotna reakcja na szczepionkę przeciw krztuścowi może wystąpić po około 24 godzinach, sporadycznie w 48 godzin po wstrzyknięciu. U co trzeciego ze wszystkich szczepionych dzieci w kilka godzin po za­szczepieniu podnosi się temperatura, ale trwa to jedynie kilka godzin. (Warto dodać, że ten sam objaw występuje u jednego na każde 8 dzieci szczepionych tylko DiTe — bez krztuśca). Badania przeprowadzone w Walii wykazały, że jedynie jedno na 101 dzieci szczepionych miało napad łagodnych drgawek gorączkowych, podczas gdy aż 12% ze 116 miało drgawki w przebiegu krztuśca. Ciężkie, trwałe uszkodzenie mózgu po przebyciu krztuśca może nastąpić zarówno u nieszczepionego dziecka, jak i w związku ze szczepieniem. Nie łatwo określić precyzyjnie stopień ryzyka, ponieważ uszkodzenie mózgu, po­wstające jako ewentualne następstwo szczepienia, nie różni się niczym od uszkodzenia z jakichkolwiek innych powodów, a jest ich w pierwszym roku życia dużo. Nie dysponujemy żadną metodą, która mogłaby wykazać, że to właśnie szczepienie jest odpowiedzialne za taki stan. Wydaje się, że ryzyko wynosi 1 na 110 000 lub mniej. Wspólnym następstwem szczepień, czy to DiTePer, czy tylko DiTe, jest powstanie grudki w miejscu wstrzyknięcia. Jest ona niebolesna i całkowicie nieszkodliwa. Może być spowodowana odczynem alergicznym na m jeden ze składników szczepionki (wodorotlenek glinu). Jeżeli jedno z dzieci zachoruje na krztusiec, wydaje się, że można przynajmniej częściowo ochronić pozostałe dzieci, podając im przez tydzień erytromycynę. Jeżeli napad drgawek zdarzył się po upływie 48 godzin od szczepienia albo stwierdza się u dziecka bardzo rzadki, niekontrolowany, wysoko nastro­jony płacz (różny od normalnego, zdarzającego się przy wzroście temperatury), pod żadnym warunkiem nie powinno się podawać następnej dawki DiTePer. Należy się ograniczyć do podania jedynie DiTe. Jeżeli po szczepieniu zdarzy się poważna reakcja w miejscu wstrzyknięcia, należy dziecko pokazać lekarzowi i poradzić się, co do następnych szczepień. Może on nakazać pominięcie jednego szczepienia przeciw krztuścowi i zle­cić jedynie DiTe. olejkii eteryczne | zdrowie | osprzęt elektroinstalacyjny | Oferty pracy Warszawa przedstawiciel handlowy | kominki do aromaterapii | odżywki