ZASADY ŻYWIENIA DZIECKA

Panuje powszechnie pogląd, że dziecko po pierwszym roku życia może już jeść wszystko, bez przestrzegania jakichkolwiek diet i norm. Jest to stanowi­sko z gruntu fałszywe i błędne. Żywienie w każdym okresie życia dziecka wymaga odpowiedniej wiedzy i przygotowania. Jadłospis musi zawsze uwzględniać odrębności rozwojowe rosnącego ustroju i jego możliwości trawienne. Nie rezygnując z indywidualnego żywienia każdego dziecka, musimy jednak przyjąć pewne określone normy żywienia dla każdego okresu życia dziecka. W okresie żłobkowym, podobnie jak to czyniliśmy w poprzednich okre­sach, będziemy korzystali z norm opracowanych i wydanych przez Instytut Matki i Dziecka w Warszawie w formie powszechnie dostępnej broszury pod tytułem „Wytyczne żywienia i dzienne racje pokarmowe dla dzieci w wieku 1 3 lat". Zgodnie z tym opracowaniem należy przyjąć, że dziecko w wieku od 1 do 3 lat potrzebuje na dobę około 80 kalorii (335 kj) na 1 kg wagi ciała. Z tego 13% powinno przypadać na białka, 32% na tłuszcze i 55% na węglowodany. Podawane dziecku białka powinny być pochodzenia zwierzęcego, a białka roślinne mogą stanowić tylko pewien niewielki procent ogólnej ich wartości. Przeciętnie na 1 kg wagi ciała na dobę powinniśmy podać dziecku 32,6 g białka. Podstawowym tłuszczem dla dzieci powinno być masło, śmietana i oleje roślinne, takie jak: sojowy, kokosowy i kukurydziany. Olej rzepakowy nie nadaje się do karmienia dzieci w ogóle. Nie należy też w tym wieku podawać dzieciom wszelkiego rodzaju margaryny. Głównym źródłem węglowodanów śą produkty mączne (pszenica, żyto, owies, jęczmień, proso, gryka, kukurydza i ryż). W jadłospisie dziecka powyżej roku są różne gatunki pieczywa (chleb pszenny, pszennorazowy, pytlowy). Szczególnie korzystny jest chleb mleczny. Źródłem węglowodanów są również warzywa i owoce. Obok podstawowych produktów, jakimi są białka, tłuszcze i węglowodany, duże znaczenie mają^ównież sole mineralne, woda i witaminy, o których szerzej była mowa w rozdziale o żywieniu niemowląt. W żywieniu dziecka w okresie żłobkowym ważny jest odpowiedni dobór ilościowy i jakościowy poszczególnych produktów w każdym posiłku. Przyjmuje się, że dziecko w tym wieku powinno otrzymać 5 posiłków dziennie. Posiłki te dzieli się na tzw. „duże", to jest śniadanie pierwsze, obiad i kolacja, oraz posiłki „małe", tj. drugie śniadanie i podwieczorek. Wszystkie posiłki powinny być podawane o stałych porach dnia. Dzieląc całodobowy .dowóz kalorii na poszczególne posiłki powinniśmy się kierować poniższą tabelką. I śniadanie powinno być posiłkiem mlecznym. Podajemy zupy mleczne z dodatkiem kasz, makaronu, klusek albo szklankę mleka czy kakao, a do tego kromkę pieczywa z masłem, serem, jajkiem lub wędliną oraz dodatek z surowych jarzyn lub owoców. II śniadanie powinno tylko złagodzić uczucie głodu, lecz nie zaspokajać go całkowicie. Podajemy małą kromkę pieczywa z serem lub jajkiem, 7, szklanki herbaty lub soku i trochę owoców. Obiad powinien składać się z zupy, drugiego dania i ewentualnie deseru. Zupy mogą być różnego rodzaju. Na drugie danie powinny się składać produkty białkowe, a więc mięso, ryby, jajko, węglowodany, ziemniaki, kasze, kluski itp. oraz cześć porcji jarzyn ugotowanych. Pozostałą część jarzyn podajemy w formie surówki. Na deser podajemy owoce, kompot lub kisiel. Podwieczorek powinien być posiłkiem słodkim, a więc: ciasto, owoce i mleko w niewielkiej ilości. Kolacja. Na kolację najlepiej podawać gotowane jarzyny z mięsem lub serem, a do tego pieczywo z dodatkiem mleka. « Przy przygotowywaniu posiłków dla dzieci należy pamiętać o następują­cych zasadach: Dzieciom w wieku od 1 do 2 lat, nie mającym jeszcze zębów przedtrzonowych, należy podawać pokarmy rozdrobnione, ale nie wyłącznie papkowate, a w żadnym wypadku nie z butelki i przez smoczek. Wczesne przyzwycza­jenie dzieci do gryzienia i żucia jest niezmiernie ważne ze względu na prawidłowy rozwój szczęk i uzębienia. Posiłki dzieci w 2 i 3 roku życia powinny być bardziej urozmaicone, gdyż przyzwyczajenie dziecka do nowych potraw i produktów można osiągnąć najłatwiej w okresie wczesnego dzieciństwa. Urozmaicenie powinno dotyczyć doboru produktów i sposobu przyrządzania potraw. Dzieciom w 2 i 3 roku życia nie wolno jeszcze podawać potraw i produktów tłustych i zbyt ostrych, a więc tłustego mięsa, wędlin, ryb, bigosu, flaków, marynat octowych, ciastek z kremem itp. Unikać należy produktów ciężko strawnych, rozdymających oraz zbyt słonych, słodkich, kwaśnych, gorzkich, które nadmiernie drażnią przewód pokarmowy. Zwracać należy uwagę na barwę potraw, ponieważ kolorowe posiłki zwiększają zainteresowanie dziecka jedzeniem i pobudzają apetyt. Posiłki dziecka należy starannie przyprawiać do smaku stosując przy­prawy naturalne, a więc poza solą i cukrem, przyprawy zielone (szczypiorek, koper, zielona pietruszka) oraz czosnek, majeranek, chrzan, kminek, a z kwa­sów sok z cytryny, kiszonych buraków, kiszonej kapusty, z pomidorów, owoców itp. leczenie odwykowe | Krajowe ośrodki leczenia uzależnień powinny dysponować kwalifikowanym personelem. | Yerba Mate | Tylko u nas bezbolesna korekta powiek. Sprawdź ofertę korekty powiek we Wrocławiu. | zdrowie | Implanty Katowice